สีผึ้งพญาไก่เถื่อน ครูบาสุทิน สุเมธโส สำนักสงฆ์บ้านร้านตัดผ
ผู้ตั้ง ข้อความ
chuthatip


วันที่เข้าร่วม: 15 Aug 2007
ตอบ: 5096
ตอบเมื่อ: 22 Dec 2010 04:26 pm
เรื่อง: สีผึ้งพญาไก่เถื่อน ครูบาสุทิน สุเมธโส สำนักสงฆ์บ้านร้านตัดผ
ตอบโดยอ้างข้อความ

สีผึ้งพญาไก่เถื่อน  ครูบาสุทิน สุเมธโส สำนักสงฆ์บ้านร้านตัดผม จ.ชุมพร

ไก่เถื่อนเป็นไก่ที่มีผู้คนอยากจะได้มาเลี้ยงไว้ในบ้านเพราะจะทำให้มีผู้นิยมชมชอบทำมาหากินได้คล่องตัว ไก่เถื่อนหรือไก่ป่าที่ขอบหากินคู่และหากินได้ง่ายไม่อดอยาก แม้จะอยู่ในป่าก็ยังมีกินไม่ขาดเพราะฉะนั้นสีผึ้งพญาไก่เถื่อนนี้ นับว่าเป็นสุดยอดในบันดาสีผึ้งทั้งหลาย อีกทั้งท่านครูบาสุบิน  ยังได้นำว่านที่มีคุณทางด้านเมตตามหานิยม มหาเสน่ห์ โชคลาภมากมายหลายร้อยชนิดมาผสมกับว่านพญาไก่เถื่อน เพื่อให้สีผึ้งพญาไก่เถื่อนนี้สัมฤทธิ์สมประสงค์สมเจตนาผู้ใช้ทุกๆคน

สีผึ้งพญาไก่เถื่อน ใช้ในทางสำเร็จประโยชน์ แต่ผู้ใช้จักต้องว่าพระคาถาด้วยความมีสมาธิจิต พระคาถาพญาไก่เถื่อนนี้ ผู้ใดภาวนาพร้อมใช้สีผึ้งควบคู่ไปได้สามเดือนทุกๆ วันโดยไม่ขาด ผู้นั้นจะมีปัญญาดั่งพระพุทธโฆษาฯ และไก่ป่านี้ขันขานไพเราะนัก ด้วยอำนาจแห่งพระคาถาพญาไก่เถื่อน หากนำสีผึ้งมาทาที่คิ้วซ้ายขวาและทาที่ริมฝีปากพร้อมสวดพระคาถาสามจบ จะไปเทศน์ ไปสวด ไปขับร้อง หรือไปเจรจาสิ่งใดๆ ดีนักก มีตบะเดชนัก (ความวิเศษของพระคาถานี้ถ้าแม้นสวดพระคาถาพร้อมใช้สีผึ้งได้เจ็ดเดือน อาจสามารถรู้ใจคน เหมือนดั่งไก่ป่ารู้กลิ่นตัวคนฉะนั้น ถ้าครบหนึ่งปีจะมีตบะเดชเหนือกว่าคนทั้งหลสยทั้งปวง)

แม้จะเดินทางไกล ให้แตะสีผึ้งกลางหน้าผากพร้อมสวดพระคาถาแปดจบเหมือนไก่ขันยามเช้า เป็นสวัสดีกว่าคนทั้งหลาย หรือจะใช้สีผึ้งแตะหิน แตะแร่ พร้อมท่องพระคาถา 7 จบ วางหินหรือแร่ไว้สี่มุมเรือน โจรผู้ร้ายไม่เข้าปล้นเหมือนไก่ป่าไม่ทิ้งรัง แม้ผีร้ายเข้ามาในเขตบ้าน ก็คร้ามกลัวยิ้งนัก สัตรูหมู่มารที่คิดร้านต่อเราเดินไปถูกเข้าก็ล้มแล แพ้แก่อำนาจเรา

พระคาถานี้ได้เมื่อพระกกุสันโธเสวยชาติเป็นไก่ป่า เป็นอาการสามสิบสองของพระพุทธเจ้าทั้งห้าพระองค์ คือ พระกกุสันโธ  พระโกนาคมโน พระกัสสโป พระโคตโม พระสรีอริยเมตไตย พระคาถาบทนี้ ถ้าจำเริญภาวนา จะมีอานุภาพมาก ผู้ใดถ้าเดินทางไปทางบกหรือเข้าป่า สวดภาวนาให้คลาดแคล้วจากภัยอันตรายดีนักแล

เริ่มต้นภาวนาให้ว่า นะโม 3 จบ แล้วสวดพระคาถา

เวทาสากุ กุสาทาเว ทายะสาตะ ตะสายะทา สาสาทิกุ  กุทิสาสา  กุตะกุภู ภูกุตะกุ

(วิธีใช้ ใช้นิ้วมือจุ่มลงในสีผึ้งแล้วนำไปแตะ หรือทา ในส่วนที่ตำราแนะนำบางๆ)